H 1 2 3 4 5
winkelstories * * * * * auteur & copyright: els van wageningen email elsvanwageningen@planet.nl * * * * * webdesign: wynneconsult email wijnne_hj@planet.nl
hoofdartikel (4)

Van grote bloei tot dieptepunt

Vlak na de Eerste Wereldoorlog trad de derde generatie Nijman aan, de broers Wim en Neander. Hajenius had toen al een sterk internationale klantenkring, waaronder menig afnemer met blauw bloed. Bloeiperiode lag tussen de beide wereldoorlogen. De Twentse textiel-aristocratie was een belangrijke categorie van afnemers, puissant rijke industriëlen, die als het op sigaren aankwam, een wonderlijke zuinigheid aan de dag legden. Als Hajenius zijn prijzen verhoogde, schakelden ze over op een mindere sigaar voor de oude prijs; reden voor het huis om op gezette tijden met nieuwe, goedkopere series uit te komen. Ook de roomse geestelijkheid, vormde een belangrijke pijler van het Hajenius-bedrijf. Kapelaans, rectoren en pastoors. Ze hadden allemaal een Hajenius-kistje op tafel staan. Diverse seminaria, waaronder dat van Roermond, deden hun novicen bij de wijding een assortimentsdoos Hajenius cadeau, waardoor een netwerk van trouwe, bemiddelde en invloedrijke cliëntčle groeide. Onder dezelfde naam ‘De Rijnstroom’ openden de broers Nijman in 1922 nog een tweede vestiging van Hajenius aan het Noordeinde 64 in Den Haag. Ook dit pand werd ontworpen door de Amsterdamse architecten Jo en Dolf van Gendt.

Sigarenmakerij Bergman Carels

Neander Nijman (3e gen.) in 1981: ‘Menig klant had bij ons reserve staan, zoals dat heette. Als iemand een sigaar bijzonder waardeerde, liet hij 1000 of 2000 stuks voor zich wegzetten om daarna van tijd tot tijd een kistje van 50, 125 of 250 sigaren te komen ophalen. De gewoonte van het huis, waarbij vaste cliënten slechts met hun ring enige malen op de ruit hoefden te tikken om zodoende kenbaar te maken dat hun vaste bestelling binnen een uur op de plaats van bestemming moest zijn, hebben wij inmiddels laten varen. Negen van de tien sigaren waren destijds bij Hajenius Borneo, Sumatra of Vorstenlanden. Belangrijke leverancier was de sigarenmakerij Bergman Carels in ’t Gebed zonder End, waar directeur Loomans en zijn zoons Jo en Wim mij op kantoor ontvingen. Verder kwam ik nooit, want zelfs voor hun beste afnemers hielden de Loomans hun fabrieksdeuren gesloten. Voor de Havanna’s reisde mijn oom Frans nog jaarlijks naar Cuba, maar ik hoefde niet verder dan Londen, waar de Havannahandel zich tussen de twee wereldoorlogen concentreerde.’ (Het sigarenmagazijn van B. Bergman Carels besloeg de panden Gebed zonder End 5 - 13, doorlopend naar de Oudezijds Voorburgwal 326 - 328)

Sigaretten en alledaagse pakjes Drum

Eind jaren zestig was voor Hajenius een dieptepunt. Het opsteken van een traditionele sigaar was zoiets als het dragen van een stropdas: helemaal fout. Op dat moment waren nog zo’n 80 verschillende Hajenius-sigaren van eigen melange verkrijgbaar, die bij diverse sigarenfabrieken in Nederland werden gemaakt. Topmerken waren: ‘La Corriente del Rhin’, een forse corona met Deli-zandbladdek; de ‘Vier A’s’, een halfcorona; en ‘La Veguera’, die voller van smaak was. Om te overleven werden concessies gedaan aan de moderne tijd. Hajenius nam zijn toevlucht tot de verkoop van sigaretten en de alledaagse pakjes Drum-met-vloeitjes, ja… zelfs koffie, thee en wijn kwamen in het assortiment. Pijproken was nog steeds heel gewoon. Hajenius had een enorm assortiment pijpen in huis van: Georg Jensen, Hajenius London Made, Dunhill, Peterson en van Nederlands fabrikaat de Big Ben. Daarnaast was er een grote keuze in Kalebas, Meerschuim, Droogrook - en Waterpijpen. De waterpijpen waren 35 cm tot een halve meter lang. Hajenius verkocht accessoires als pijpenrekken en Delfts blauwe tabakspotten van het aloude bedrijf Goedewaagen, Pijpenmakers sinds 1630.

Klik voor vergroting

Klik voor vergroting

Hajenius kwam er achter dat het roken van een grote aroma-rijke sigaar na het diner in toenemende mate als een plezierige afronding werd beschouwd. Voor de liefhebbers van Sumatra-sigaren bestond er nog geen after dinner sigaar die zich kon meten met de allure van de grote merken uit het Caribische gebied. De melangeur van de beroemde Hajenius-melange ontwikkelde een compositie voor een speciale afterdinner serie. Er werd na lang experimenteren gekozen voor een nieuwe soort Sumatra-sigaar die dankzij de verrijking met Havana en Brazil tabakken een zoetiger krachtiger aroma paart aan een volle milde smaak. De sigaar werd in 1982 gepresenteerd onder de naam Grand Finale, te bewaren bij een vochtigheidsgraad van 70%.

Een Kapucijner monnik, die vergeefs met Rome had gecorrespondeerd om toestemming te krijgen te mogen roken tijdens het brevieren, bezocht ooit een Jezuďetenklooster waar hij de orde brevierend in een dikke sigarenwalm aantrof. ‘Ik heb gevraagd om te mogen roken bij ’t brevieren en Rome heeft het ons verboden’, zei de Kapucijner verbaasd. ‘Wij’, antwoordde de Jezuďet, ‘hebben Rome gevraagd of we mochten brevieren tijdens het roken en dat vond Rome geen bezwaar.’

sluiten

sluiten

sluiten

sluiten

sluiten

sluiten

sluiten